Gry komputerowe

Drukuj

Gry komputerowe to bardzo popularna forma rozrywki  i wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Wspierają rozwój poznawczy, emocjonalny i społeczny dzieci. Wpływają pozytywnie na: spostrzegawczość, reakcje na bodźce, zdolności przestrzenne, procesy myślowe oraz koncentrację uwagi. Poprawiają refleks i koordynację wzrokowo-ruchową oraz ćwiczą umiejętność współdziałania w grupie.

Jednak nadmierne granie może powodować problemy z koncentracją uwagi przez dłuższy czas, zaniedbywania nauki, aktywności fizycznej, kontaktów z rodziną i kolegami. Może ono prowadzić również do rezygnacji z innych zainteresowań, a nawet zaniedbywania czynności takich, jak jedzenie czy sen. W skrajnych przypadkach doprowadzić nawet do uzależnienia.

W naszym kraju wiele gier komputerowych oznaczonych jest wg systemu PEGI (Pan-European Game Information). Jest to ogólnoeuropejski system klasyfikacji gier stworzony przez producentów gier w celu udzielenia rodzicom w Europie pomocy w podejmowaniu świadomych decyzji o zakupie gier komputerowych. Symbole PEGI znajdują się na opakowaniu gry. Wskazują one następujące kategorie wiekowe: 3, 7, 12, 16 i 18 lat, nadane zgodnie z zawartością gry i poziomem rozwoju młodego użytkownika.

Na stronie internetowej www.pegi.info można sprawdzić klasyfikację gry i jej kategorię wiekową.

W systemie PEGI poza klasyfikacją wiekową można znaleźć oznaczenia informujące o potencjalnie szkodliwych treściach występujących w grze, takich jak przemoc, wulgaryzmy czy hazard.

Przed zakupem gry warto zapoznać się z jej klasyfikacją, aby podjąć przemyślaną decyzję.

Gry zawierające agresję i brutalną przemoc powodują wzrost poziomu agresji u dzieci, uczą wrogich zachowań wobec innych ludzi oraz tego, że jedynym sposobem na rozwiązywanie problemów jest używanie siły.

Media donoszą o nowej grze, która pojawiła się w internecie i zagraża życiu dzieci oraz nastolatków.  Z doniesień medialnych wynika, że  w jednym z krajów europejskich,  już ponad setka młodych internautów popełniła samobójstwo. Psychologowie ostrzegają, że szczególnie narażone na udział w grze są osoby o niskiej samoocenie i poczuciu własnej wartości.

Z informacji uzyskanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej wynika, że aktualnie Prokurator Okręgowy w Szczecinie prowadzi śledztwo w sprawie usiłowania doprowadzenia trójki małoletnich do targnięcia się na własne życie pod wpływem wspomnianej gry.

Jak się okazuje nie wszystko, co jest bardzo popularne i wzbudza zainteresowanie młodych internautów jest bezpieczne i rozsądne.

Tematyka bezpiecznego korzystania z internetu poruszana jest w naszej szkole nie tylko na zajęciach komputerowych, ale także w czasie zajęć z wychowawcą, czy chociażby przy okazji omawiania tekstów literackich na lekcjach języka polskiego.  Szkoła podejmuje rozmaite działania profilaktyczne - również w zakresie poruszanej problematyki (spektakle, warsztaty profilaktyczne prowadzone przez specjalistów, udział w programach antyuzależnieniowych) .

Zachęcamy również rodziców do podjęcia rozmowy z dzieckiem, na temat jego aktywności w internecie, dopytania o ewentualne problemy, z jakimi być może się boryka. Dodatkowo istotne jest, aby zwrócić uwagę na zachowanie dziecka w ostatnim czasie – jego ogólne samopoczucie, poziom zmęczenia, rodzaj filmów i muzyki jakiej słucha. Wspólnie ustalić zasady korzystania z komputera, a jeśli zachodzi taka potrzeba, skorzystać z możliwości założenia filtrów ochrony rodzicielskiej, aby uchronić dziecko przed szkodliwymi treściami.

Zasady  bezpiecznego korzystania z gier komputerowych

  • Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczać na gry komputerowe.
  • Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie, ale też nie rób tradycji z tej formy spędzania czasu. Jeśli ustalisz, że w waszym domu gra się w określone dni, np. w piątki i niedziele, dziecko przez cały tydzień będzie żyło oczekiwaniem na włączenie komputera.
  • Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj z dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć.
  • Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI.
  • Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera.
  • Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grania nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych.
  • Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności.
  • Pamiętaj, że istnieją minigry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci.
  • Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami.
  • Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne. Kontakt z innymi użytkownikami może być potencjalnym źródłem niebezpiecznych sytuacji i podejmowania ryzykownych zachowań.

Przydatne numery telefonów

800 100 100 bezpłatna i anonimowa pomoc dla dorosłych (rodziców, nauczycieli, pedagogów)
116 111 telefon zaufania dla dzieci i młodzieży
800 121212 Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży Rzecznika Praw Dziecka

Przydatne linki:

www.ore.edu.pl/materialy-do-pobrania/category/55-profilaktyka-agresji-i-przemocy
www.ore.edu.pl
www.akademia.nask.pl
www.kursor.edukator.pl
www.saferinternet.pl

W artykule wykorzystano publikacje:

· Gry w życiu uczniów, Instytut Badań Edukacyjnych, 2014.
· Zagrożenia w Internecie. Zapobieganie-reagowanie. Gry komputerowe” - materiały ORE

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Szanowni Rodzice uczniów klas IV-VI

Drukuj

Polecam Państwa uwadze stronę internetową poświęconą matematyce


pl.khanacademy.org

Można ją potraktować jako doskonałą metodę utrwalania materiału, samodzielnego powtarzania, nadrabiania zaległości lub bezpłatnego korepetytora służącego pomocą w każdej chwili. Strona zawiera treści programowe każdej klasy podzielone na działy, a dalej na tematy. Do każdego zagadnienia zamieszczony jest film wyjaśniający problematykę oraz zestaw ćwiczeń. Filmy prezentują zagadnienia matematyczne w sposób przystępny i tłumaczą je różnymi sposobami, aby stały się zrozumiałe dla dzieci o różnych sposobach myślenia. Podczas wykonywania ćwiczeń strona oferuje podpowiedzi na kolejnych etapach wykonywania zadania, aby dziecko rozumiało rozwiązanie, do którego podąża.

Każdy uczeń klas IV-VI został już na tej stronie zarejestrowany i posiada do niej możliwość dostępu i korzystania.

Zachęcajcie Państwo swoje dzieci do systematycznej pracy na tej stronie, do korzystania z niej w przypadku nieobecności na lekcji czy słabego zrozumienia tematu. Wdrażajcie do samodzielnego ćwiczenia, doskonalenia umiejętności i rozwijania zdolności.

Każdy może nauczyć się matematyki, musi tylko chcieć.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Dzieciństwo bez przemocy...

Drukuj

Większość psychoterapeutów twierdzi, że już zwykły klaps odziera dziecko z godności. Traktuje go jako przemoc na równi z biciem. Klaps powinien być ostrzeżeniem dla jego opiekunów, że nie dają sobie rady ze swoją złością czy bezsilnością. Świadczy o tym, że chwilowo wyczerpali pomysły, jak budować swój autorytet, jak wychowywać. Bo klaps zawsze jest oznaką słabości i bezradności dorosłego. Dlatego lepiej sobie powiedzieć, że nigdy nie wolno uderzyć dziecka i każdy klaps traktować jako wychowawczą porażkę. Klaps nigdy niczego konstruktywnego nie uczy, komunikuje tylko, że w chwili bezradności można odwołać się do przemocy.

Uważam, że bicie dzieci jest złem. Lepiej jest zastanowić się, co spowodowało takie zachowanie dziecka, że chcieliśmy je uderzyć i spróbować to wyeliminować. Jeżeli dziecko zachowuje się agresywnie, tym bardziej nie należy dawać mu klapsa. Dowie się wtedy, że ono nie może uderzyć mamy, ale mama może je uderzyć, a to uczy, że wygrywa silniejszy, to on kontroluje sytuację. Bite dzieci bardzo często są agresywne, problemy z rówieśnikami rozwiązują poprzez bójki, nierzadko są agresywne także wobec rodziców. Bite dziecko jest przekonane, że świat opiera się na przemocy. I jeśli ono przegrywa, nie osiąga swojego celu, to tylko dlatego, że jest jeszcze za słabe psychicznie.

Wychowanie bez kar nie oznacza, że trzeba na wszystko pozwalać. Dziecko potrzebuje silnego, stanowczego dorosłego wyznaczającego granicę tego co wolno, a czego nie. Wychowanie powinno opierać się na określeniu jasnych reguł, konsekwencji i rozmowom nawet z maluchem. Gdy dziecko zaczyna wrzeszczeć, rzuca się na podłogę i wali nogami bo np. odmówiliśmy mu drugiego loda – wtedy najlepiej jest je przytrzymać, utulić i przeczekać. A potem wytłumaczyć, dlaczego nie może teraz dostać tego co chce. Podstawą budowania reguł jest łagodne, stanowcze i konsekwentne mówienie co wolno, a czego nie już od najmłodszych lat. Warto rozmawiać nawet z dziećmi nie mającymi jeszcze dwóch lat. Zwracając się do malucha, powinniśmy używać prostych, ale normalnych, a nie zniekształconych słów. Jeśli roczne dziecko próbuje włożyć palce do kontaktu, należy je oczywiście najpierw zabrać z niebezpiecznego miejsca, mówiąc np.: "Nie, kochanie, tego nie wolno robić. Nie możesz wsadzać paluszków do kontaktu, bo bedzie wielka krzywda". Trzeba się przygotować, że ta sytuacja, niestety, jeszcze się kilkakrotnie powtórzy. Tu jednak podstawą skuteczności jest konsekwencja – dziecko musi wiedzieć, że za każdym razem na takie samo jego zachowanie zareagujemy tak samo.

Mówienie o regułach nie wystarcza – trzeba je jeszcze egzekwować. Jeżeli powtarzaliśmy dziecku, że nie można zabierać cudzych zabawek, a dalej to robi i właśnie zepsuł samochodzik kolegi, powinien tę stratę koledze wynagrodzić, oddając własne autko. Dziecko będzie protestować, płakać, trzeba wtedy wysłuchać jego protestów, przytulić je, ale oddać zabawkę koledze. To konsekwencja tego, co dziecko zrobiło. Konsekwencje różnią się od kar przede wszystkim tym, że nie są formą zemsty czy odreagowania. To, że się pojawiają nie zależy od naszego humoru. , a od zachowania dziecka. Są stałym elementem porządkującym domowe życie. Jeśli przekroczy się pewne ustalone zasady trzeba być przygotowanym, że wiąże się to z pewną ceną. A więc, powtarzając jeszcze raz, podstawą wychowywania bez kar jest określenie jasnych, zrozumiałych reguł (zasad) i konsekwentne ich egzekwowanie. Jeżeli jest tak, że kary, krzyki, kłótnie są na porządku dziennym w naszej rodzinie, najwyższa pora by wprowadzić zmiany. Zmiany można wprowadzić w każdym momencie, można się też przyznać do pomyłek. Jeśli powiemy dziecku: "Ukarałam Cię, bo byłam wściekła, wiem, że nie powinnam zachowywać się w ten sposób, przepraszam" – dziecko dowie się, że to co się stało, nie było jego winą, poczuje ulgę i wdzięczność do nas. Nasz autorytet może na tym tylko zyskać.

Rolą rodziców jest przekazywanie dzieciom wartości:

  • być dobrym i wrażliwym;
  • niczego nie niszczyć;
  • starać się wokół zrobić coś dobrego;
  • posprzątać po sobie;
  • nie przeklinać;
  • nie być agresywnym;
  • tak żyć, aby nie krzywdzić żadnej żywej istoty.
Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

"Dmuchaj, chuchaj, parskaj, cmokaj" - informacje logopedy

Drukuj

Przyczyną problemów logopedycznych jest często niska sprawność motoryczna języka, warg, podniebienia miękkiego czy żuchwy. Należy stymulować rozwój tych narządów od jak najwcześniejszych lat życia. Pomocne będą zabawy językiem: wyciąganie i chowanie języka, dotykanie czubkiem języka podniebienia, ruchy języka ku górze, w dół i na boki, oblizywanie warg, kląskanie i "klaskanie" językiem. Należy delikatnie masować wargi nakładając górną na dolną i odwrotnie, delikatnie przygryzać wargi, przesyłać całuski, cmokać.Całuski można odciskać na kartce papieru smarując usta pomadką lub kremem czekoladowym. Można parskać jak źrebak, lub naśladować warkot motorka (buum, buum - wargi powinny drżeć). Mięśnie warg doskonale ćwiczy dmuchanie balonów oraz picie napojów przez słomkę. Jest to także ćwiczenie oddechowe gdy pilnujemy, by dziecko oddychało nosem. Wskazane jest wszelkie dmuchanie: na wiatraczek, na skrawki papieru, piórka, bańki mydlane, itp.

Dobrze wyćwiczone narządy narządy artykulacyjne ułatwią naukę poprawnej wymowy głosek i całych słów.

Życzę radosnej zabawy z dzieckiem.

Logopeda
Urszula Piech

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Nikt nie rodzi się czytelnikiem, czytelnika trzeba wychować

Drukuj

"Wszyscy chcemy, aby nasze dzieci wyrosły
Na mądrych, dobrych i szczęśliwych ludzi.
Jest na to sposób - czytajmy dzieciom!"

(cytat pochodzi z Kampanii Cała Polska Czyta Dzieciom)

Nie jest to łatwe w czasach, w których jest tak mocno rozpowszechniona telewizja i komputery. Pomimo dużego wyboru różnych programów dla dzieci w telewizji, bajek, baśni i filmów  na różnych nośnikach, nie należy rezygnować z czytania książek, czasopism dziecięcych, oglądania z dzieckiem ilustracji, dzielenia się refleksjami po przeczytanej lekturze, ponieważ codzienny kontakt z literaturą:

• zapewnia emocjonalny rozwój,
• rozwija język, pamięć i wyobraźnię,
• uczy myślenia, poprawia koncentrację,
• wzmacnia poczucie własnej wartości,
• poszerza wiedzę ogólną,
• ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole,
• uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu,
• zapobiega uzależnieniu od telewizji i komputerów,
• chroni przed zagrożeniami ze strony masowej kultury,
• kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie.

Należy też pamiętać, że czytanie powinno się dziecku kojarzyć z radością, nigdy z przymusem, karą czy nudą. Do czytania wybieramy odpowiednie książki:

• ciekawe dla dziecka,
• napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną,
• uczące racjonalnego myślenia,
• promujące pozytywne wzorce postępowania,
• dostosowane do wrażliwości dziecka – nie wzbudzające lęków i niepokojów,
• budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.

Codziennie czytamy dziecku dla przyjemności

• wprowadźmy rytuał codziennego czytania dziecku 20 minut dziennie,
• jeśli dziecko o to prosi – wielokrotnie czytamy tę samą książkę,
• pozwalajmy na pytania, rozmowy, powrót do poprzedniej strony,
bądźmy przykładem! – dzieci powinny widzieć dorosłych zagłębionych we własnych lekturach książek i czasopism.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Strona 1 z 2