Dzieciństwo bez przemocy...

Drukuj

Większość psychoterapeutów twierdzi, że już zwykły klaps odziera dziecko z godności. Traktuje go jako przemoc na równi z biciem. Klaps powinien być ostrzeżeniem dla jego opiekunów, że nie dają sobie rady ze swoją złością czy bezsilnością. Świadczy o tym, że chwilowo wyczerpali pomysły, jak budować swój autorytet, jak wychowywać. Bo klaps zawsze jest oznaką słabości i bezradności dorosłego. Dlatego lepiej sobie powiedzieć, że nigdy nie wolno uderzyć dziecka i każdy klaps traktować jako wychowawczą porażkę. Klaps nigdy niczego konstruktywnego nie uczy, komunikuje tylko, że w chwili bezradności można odwołać się do przemocy.

Uważam, że bicie dzieci jest złem. Lepiej jest zastanowić się, co spowodowało takie zachowanie dziecka, że chcieliśmy je uderzyć i spróbować to wyeliminować. Jeżeli dziecko zachowuje się agresywnie, tym bardziej nie należy dawać mu klapsa. Dowie się wtedy, że ono nie może uderzyć mamy, ale mama może je uderzyć, a to uczy, że wygrywa silniejszy, to on kontroluje sytuację. Bite dzieci bardzo często są agresywne, problemy z rówieśnikami rozwiązują poprzez bójki, nierzadko są agresywne także wobec rodziców. Bite dziecko jest przekonane, że świat opiera się na przemocy. I jeśli ono przegrywa, nie osiąga swojego celu, to tylko dlatego, że jest jeszcze za słabe psychicznie.

Wychowanie bez kar nie oznacza, że trzeba na wszystko pozwalać. Dziecko potrzebuje silnego, stanowczego dorosłego wyznaczającego granicę tego co wolno, a czego nie. Wychowanie powinno opierać się na określeniu jasnych reguł, konsekwencji i rozmowom nawet z maluchem. Gdy dziecko zaczyna wrzeszczeć, rzuca się na podłogę i wali nogami bo np. odmówiliśmy mu drugiego loda – wtedy najlepiej jest je przytrzymać, utulić i przeczekać. A potem wytłumaczyć, dlaczego nie może teraz dostać tego co chce. Podstawą budowania reguł jest łagodne, stanowcze i konsekwentne mówienie co wolno, a czego nie już od najmłodszych lat. Warto rozmawiać nawet z dziećmi nie mającymi jeszcze dwóch lat. Zwracając się do malucha, powinniśmy używać prostych, ale normalnych, a nie zniekształconych słów. Jeśli roczne dziecko próbuje włożyć palce do kontaktu, należy je oczywiście najpierw zabrać z niebezpiecznego miejsca, mówiąc np.: "Nie, kochanie, tego nie wolno robić. Nie możesz wsadzać paluszków do kontaktu, bo bedzie wielka krzywda". Trzeba się przygotować, że ta sytuacja, niestety, jeszcze się kilkakrotnie powtórzy. Tu jednak podstawą skuteczności jest konsekwencja – dziecko musi wiedzieć, że za każdym razem na takie samo jego zachowanie zareagujemy tak samo.

Mówienie o regułach nie wystarcza – trzeba je jeszcze egzekwować. Jeżeli powtarzaliśmy dziecku, że nie można zabierać cudzych zabawek, a dalej to robi i właśnie zepsuł samochodzik kolegi, powinien tę stratę koledze wynagrodzić, oddając własne autko. Dziecko będzie protestować, płakać, trzeba wtedy wysłuchać jego protestów, przytulić je, ale oddać zabawkę koledze. To konsekwencja tego, co dziecko zrobiło. Konsekwencje różnią się od kar przede wszystkim tym, że nie są formą zemsty czy odreagowania. To, że się pojawiają nie zależy od naszego humoru. , a od zachowania dziecka. Są stałym elementem porządkującym domowe życie. Jeśli przekroczy się pewne ustalone zasady trzeba być przygotowanym, że wiąże się to z pewną ceną. A więc, powtarzając jeszcze raz, podstawą wychowywania bez kar jest określenie jasnych, zrozumiałych reguł (zasad) i konsekwentne ich egzekwowanie. Jeżeli jest tak, że kary, krzyki, kłótnie są na porządku dziennym w naszej rodzinie, najwyższa pora by wprowadzić zmiany. Zmiany można wprowadzić w każdym momencie, można się też przyznać do pomyłek. Jeśli powiemy dziecku: "Ukarałam Cię, bo byłam wściekła, wiem, że nie powinnam zachowywać się w ten sposób, przepraszam" – dziecko dowie się, że to co się stało, nie było jego winą, poczuje ulgę i wdzięczność do nas. Nasz autorytet może na tym tylko zyskać.

Rolą rodziców jest przekazywanie dzieciom wartości:

  • być dobrym i wrażliwym;
  • niczego nie niszczyć;
  • starać się wokół zrobić coś dobrego;
  • posprzątać po sobie;
  • nie przeklinać;
  • nie być agresywnym;
  • tak żyć, aby nie krzywdzić żadnej żywej istoty.
Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

"Dmuchaj, chuchaj, parskaj, cmokaj" - informacje logopedy

Drukuj

Przyczyną problemów logopedycznych jest często niska sprawność motoryczna języka, warg, podniebienia miękkiego czy żuchwy. Należy stymulować rozwój tych narządów od jak najwcześniejszych lat życia. Pomocne będą zabawy językiem: wyciąganie i chowanie języka, dotykanie czubkiem języka podniebienia, ruchy języka ku górze, w dół i na boki, oblizywanie warg, kląskanie i "klaskanie" językiem. Należy delikatnie masować wargi nakładając górną na dolną i odwrotnie, delikatnie przygryzać wargi, przesyłać całuski, cmokać.Całuski można odciskać na kartce papieru smarując usta pomadką lub kremem czekoladowym. Można parskać jak źrebak, lub naśladować warkot motorka (buum, buum - wargi powinny drżeć). Mięśnie warg doskonale ćwiczy dmuchanie balonów oraz picie napojów przez słomkę. Jest to także ćwiczenie oddechowe gdy pilnujemy, by dziecko oddychało nosem. Wskazane jest wszelkie dmuchanie: na wiatraczek, na skrawki papieru, piórka, bańki mydlane, itp.

Dobrze wyćwiczone narządy narządy artykulacyjne ułatwią naukę poprawnej wymowy głosek i całych słów.

Życzę radosnej zabawy z dzieckiem.

Logopeda
Urszula Piech

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Nikt nie rodzi się czytelnikiem, czytelnika trzeba wychować

Drukuj

"Wszyscy chcemy, aby nasze dzieci wyrosły
Na mądrych, dobrych i szczęśliwych ludzi.
Jest na to sposób - czytajmy dzieciom!"

(cytat pochodzi z Kampanii Cała Polska Czyta Dzieciom)

Nie jest to łatwe w czasach, w których jest tak mocno rozpowszechniona telewizja i komputery. Pomimo dużego wyboru różnych programów dla dzieci w telewizji, bajek, baśni i filmów  na różnych nośnikach, nie należy rezygnować z czytania książek, czasopism dziecięcych, oglądania z dzieckiem ilustracji, dzielenia się refleksjami po przeczytanej lekturze, ponieważ codzienny kontakt z literaturą:

• zapewnia emocjonalny rozwój,
• rozwija język, pamięć i wyobraźnię,
• uczy myślenia, poprawia koncentrację,
• wzmacnia poczucie własnej wartości,
• poszerza wiedzę ogólną,
• ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole,
• uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu,
• zapobiega uzależnieniu od telewizji i komputerów,
• chroni przed zagrożeniami ze strony masowej kultury,
• kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie.

Należy też pamiętać, że czytanie powinno się dziecku kojarzyć z radością, nigdy z przymusem, karą czy nudą. Do czytania wybieramy odpowiednie książki:

• ciekawe dla dziecka,
• napisane lub tłumaczone poprawną i ładną polszczyzną,
• uczące racjonalnego myślenia,
• promujące pozytywne wzorce postępowania,
• dostosowane do wrażliwości dziecka – nie wzbudzające lęków i niepokojów,
• budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.

Codziennie czytamy dziecku dla przyjemności

• wprowadźmy rytuał codziennego czytania dziecku 20 minut dziennie,
• jeśli dziecko o to prosi – wielokrotnie czytamy tę samą książkę,
• pozwalajmy na pytania, rozmowy, powrót do poprzedniej strony,
bądźmy przykładem! – dzieci powinny widzieć dorosłych zagłębionych we własnych lekturach książek i czasopism.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Hau, hau, miau, miau - informacje logopedy

Drukuj

Mowa jest sprawnością, której należy uczyć się podobnie jak chodzenia, czy jazdy na rowerze. Na zajęciach logopedycznych w oddziale 5-latków dzieci biorą udział w zabawach wspomagających rozwój mowy i doskonalących wymowę. A oto niektóre ćwiczenia jakie dziecko powinno codziennie wykonywać w domu, by usprawnić narządy mowy:
- zabawy ustami: otwieranie i zamykanie, całuski, dmuchanie, chuchanie, parskanie, cmokanie;
- zabawy językiem: wyciąganie języka, mlaskanie, kląskanie, oblizywanie warg, zlizywanie z talerzyka, z łyżeczki, ruchy języka ku górze, w dół i na boki;
- bardzo ważne: pilnujmy, by dziecko oddychało przez nos, połykało z językiem przyciśniętym do podniebienia, by trzymało język za zębami, nie wpychało między zęby podczas wymawiania dźwięków;
- naśladowanie dźwięków z otoczenia, np.: samochodu - motorek wargami, suszarki - szszsz... (czubek języka uniesiony do wałka dziąsłowego, zęby złączone, wargi lekko wysunięte), itp.
- wraz z maluchem naśladujmy odgłosy zwierząt: próbujmy szczekać jak pies, miauczeć jak kot, parskać jak koń, kwiczeć jak świnka, krakać jak wrona, ćwierkać jak ptaszek, itp.
- zachęcajmy dziecko do jak najczęstszego śpiewu i recytacji (śpiew i recytacja to doskonałe ćwiczenia w mówieniu), niech nuci ulubione piosenki na sylabach: la,la..., ta,ta..., da,da..., ra,ra...

Zachęcam do codziennej radosnej zabawy.

Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Pomagamy dziecku zapamiętać litery i cyfry

Drukuj

W połowie listopada pierwszoklasiści znają kilka pierwszych liter oraz cyfr pisanych i drukowanych. U niektórych uczniów  pojawiają się trudności  z zapamiętaniem ich kształtów. Nie można bezczynnie czekać licząc na to, że w pewnym momencie nasza pociecha nagle dojrzeje  i wszystko zapamięta. Z każdą lekcją trudności będę się nawarstwiały. A im będzie ich więcej, tym trudniej je pokonać. Oto kilka sposobów na pomoc dziecku w zapamiętywaniu  liter i cyfr.

PRACA Z DZIECKIEM MAJĄCYM TRUDNOŚCI Z ZAPAMIĘTANIEM LITER

  1. Wyszukiwanie, wycinanie z gazety i wklejanie do zeszytu wyrazów z daną literą.
  2. Wyszukiwanie i zakreślanie kolorem litery w dowolnym tekście( na czerwono liter oznaczających samogłoski, na niebiesko liter oznaczających spółgłoski).
  3. Lepienie litery z plasteliny, masy solnej, gliny.
  4. Układanie litery ze sznurka, guzików, kasztanów itp.
  5. Układanie sylab lub wyrazów z poznanych liter ( litery mogą być wycięte z gazety, wydrukowane lub napisane na kartonikach).
  6. Głośne czytanie wyrazów lub przyporządkowywanie ich ilustracjom.
  7. Przepisywanie ułożonych wyrazów lub innych w obrębie poznanego alfabetu.
  8. Zamalowywanie na rysunku pól oznaczonych wskazaną literą.
  9. Wyszukiwanie przedmiotów i ilustracji, które w nazwie mają wskazaną głoskę.
  10. Czytanie tekstów w obrębie poznanych liter codziennie!!! Na początku chóralne, na zmianę (rodzic czyta trudniejsze wyrazy).

 

PRACA Z DZIECKIEM MAJĄCYM TRUDNOŚCI Z ZAPAMIĘTANIEM CYFR

  1. Wielokrotne układanie zbiorów różnych przedmiotów, owoców itp. i podpisywanie ich właściwą cyfrą.
  2. Rysowanie wskazanej przez cyfrę liczby kółek, kwadratów itp.
  3. Kreślenie cyfry z głośnym jej wymawianiem różnymi przyborami i na różnych powierzchniach.
  4. Dokładanie  elementów by było tyle, ile wskazuje cyfra.
  5. Odszukiwanie cyfry w tekście np. programu telewizyjnego, na zegarze, w kalendarzu.
  6. Lepienie cyfry z plasteliny, masy solnej, gliny.
  7. Układanie cyfry ze sznurka, guzików, kasztanów itp.
  8. Zamalowywanie na rysunku pól oznaczonych wskazaną cyfrą.
Joomla "wookie mp3 player 1.0 plugin" by Sebastian Unterberg

Strona 1 z 2